De Roparun, daar doe je het voor!

Over ruim een week staan er 323 Nederlandse teams klaar voor een hele lange hardloopwedstrijd. Een deel van deze teams start in Parijs, een ander deel in Hamburg. Voor allemaal geldt: “Het einddoel is Rotterdam.” De start is op zaterdag 8 juni en op maandag 10 juni komen alle lopers binnen op de Binnenrotte in Rotterdam.

We hebben het natuurlijk over de Roparun. Een estafetteloop van meer dan 500 kilometer van Parijs en Hamburg naar Rotterdam. De deelnemers leveren in teamverband een sportieve prestatie. Tegelijk halen ze geld op voor mensen met kanker. Tussen de deelnemers staat zaterdag ook de Emmense Mieke Kuilder aan de startlijn. In het dagelijks leven is zij Verpleegkundig Specialist op de afdeling Oncologie van het Scheperziekenhuis in Emmen. Maar volgende week even niet, dan is ze topatleet voor de Turfrunners uit Dalen. Het team waarmee zij de Roparun loopt. 

Opgeven is geen optie!

Naast haar werk in het ziekenhuis van Emmen is Mieke actief bij hardloopvereniging de Sperwers in Emmen. “Als ik aan het werk ben krijg ik veel mee van de gevolgen van het hebben van kanker. Ik weet ook welke afleiding sporten kan geven en wilde daarom iets terug doen voor de patiënten. Ik ben zelf een echte hardloopster. Daarom heb ik in 2012 ‘Opgeven is geen optie’ opgericht. Het is een hardloopgroep voor (ex)kankerpatiënten. Samen trainen we ieder jaar voor de Rietplasloop”, verteld Mieke. Leuk detail: de hardloopgroep zal tijdens de Roparun bij de doorkomst in Dalen een stuk met de Turfrunners meelopen.

Fantastisch werk

Over het werk van de Roparun is Mieke erg enthousiast. “Ik loop mee met de Roparun, omdat ik hier dagelijks het werk van deze club zie. Hier in het ziekenhuis heeft de Roparun al heel veel mogelijk gemaakt. Zo mag ik bijvoorbeeld patiënten een vakantiehuisje aanbieden voor een week, een midweek of een weekend. Zij krijgen dan een huisje dat beschikbaar is gesteld door de Roparun. Maar ook in het ziekenhuis zelf hebben we veel voordeel van de Roparun. We beschikken inmiddels over zogenaamde koppelbedden. Hiermee kunnen geliefden in de laatste fase van hun leven in de nabijheid van hun partner zijn. Maar ook de ingerichte palliatieve kamers en de workshop ‘Look good, feel better’ voor kankerpatiënten en de hoofdhuidkoelingen zijn mede tot stand gekomen door het geld van de Roparun. Fantastisch toch?

Lopen door de achtertuin

In 2004 liep Mieke voor het eerst de Roparun, toen vertrok ze vanuit Parijs. “Deze keer mag ik ook door mijn eigen woonomgeving lopen” vervolgt Mieke. “Vanuit Hamburg lopen we door Drenthe naar Rotterdam. Het is hartverwarmend om te zien hoe mensen je toejuichen onder het lopen. Jammer genoeg is het nog niet gelukt om ook een team uit Emmen te organiseren, dat zou voor mij persoonlijk helemaal super zijn. De organisatie van het team van de turfrunners is overigens geweldig! De betrokkenheid bij ons team is echt enorm. Er zijn geen grote sponsoren en weten toch alles zelf te regelen. En, niet onbelangrijk, we halen er nog eens een mooi bedrag mee op ook.”

Lopen, eten, masseren, slapen en weer lopen

In drie dagen van Hamburg naar Rotterdam lopen is geen eitje. Daarvoor heb je een hecht team nodig. “We hebben een team van acht lopers, één voor-fietser, één achter-fietser, fysiotherapeuten, masseurs, chauffeurs en mensen voor de catering”, legt Mieke uit. “Iedere 50 kilometer lopen er vier mensen. Iedereen dus circa 12,5 kilometer. Na 50 kilometer komt het tweede team. Het eerste team kan dan gaan rusten. En zo los je elkaar om de 50 kilometer af. Rusten doen we in een grote touringcar. Je wordt dan gemasseerd, je eet wat, probeert wat te slapen en dan moet je weer aan de bak. We steunen elkaar ook enorm.”

Hier doe je het voor!

Niet alleen de steun van teamleden helpt. “Zo’n lange tocht is emotioneel ook zwaar. Onderweg vraag je jezelf meerdere keren af waarom je dit ook alweer doet”, gaat Mieke verder. “Mensen die je toejuichen tijdens de reis, maar ook die je vooraf steunen zijn daarom enorm belangrijk. En dan nog blijft het een pittige loop. Op het laatst doet alles zeer. Maar, als je dan Rotterdam in komt en de hoek om loopt langs het Daniël den Hoed ziekenhuis daar, dan staan daar allemaal mensen je aan te moedigen. Gewone enthousiastelingen, maar ook de mensen voor wie je dit doet. Zieke kindjes bijvoorbeeld, met hun kale koppies en met hun infuuspaal in de handen, staan te lachen en je toe te juichen. Dan weet je weer waarvoor je die lange tocht gemaakt hebt”

Draag jij de Roparun een warm hart toe? Kom de teams dan aanmoedigen op 9 juni 2019 in Sleen, Dalen en Coevorden. Wil je een financiële bijdrage leveren? Dat kan, kijk dan op www.roparun.nl. De inzet in de gemeente Coevorden voor de RopaRun is één van de in het oog springende sportprojecten van de European Community of Sports 2019 waarbij grote, Drentse sportprojecten internationaal in de schijnwerpers worden gezet.