Samen krachtig: Reinder en Janny Schonewille en Lies Dekker

Als gemeente gaan we uit van de eigen kracht van onze inwoners en de kracht van hun sociale netwerk. Dit betekent dat inwoners zoveel mogelijk hun best doen om zelf hun problemen op te lossen. Voor wie er zelf niet uitkomt, kunnen wij als gemeente indien nodig ondersteuning bieden of doorverwijzen naar een andere instantie.

 

Onder de noemer ‘Samen Krachtig’ werken de collega’s binnen het Sociaal Domein samen om die ondersteuning zo goed mogelijk te regelen. In een serie duo-interviews brengen we klant en collega in beeld. We laten zien hoe zij samen krachtig staan.  Reinder en Janny Schonewille uit Geesbrug staan samen met klantmanager Lies Dekker krachtig als het gaat om maatschappelijke ondersteuning. Janny heeft de spierziekte Primair Progressieve Afasie (PPA). Het is een aandoening waarbij zenuwcellen in en rondom het taalcentrum afsterven. Taal spreken of begrijpen wordt steeds moeilijker. Als de ziekte zich uitbreidt wordt ook het uitvoeren van handelingen zoals lopen en voor zichzelf zorgen moeilijk. “

Het draadje wordt steeds dunner

Op de dag van het interview controleert klantmanager Lies gelijk ook de aangepaste badkamer. “Janny heeft de ziekte nu ongeveer vier, vijf jaar. Ik ondersteun haar en Reinder sinds een jaar of twee. Je ziet dat ze steeds vaker tegen dingen aanlopen die niet meer lukken. De aangepaste badkamer maakt de lichamelijke zorg wat gemakkelijker. Maar ik zie ook dat de geestelijke belasting steeds zwaarder wordt en dat eist zijn tol. Het draadje wordt steeds dunner.”

Het echtpaar Schonewille heeft twee dochters. Eentje woont thuis, de andere dochter woont in de buurt. “Ik heb veel hulp van mijn dochters, maar die hebben ook een eigen leven. Ze werken allebei. De dochter die thuis woont doet vanzelf al veel, de andere dochter spaart uren op haar werk om een keer per maand een donderdagmiddag mee te helpen. Zij heeft ook haar eigen gezin om voor te zorgen”, aldus Reinder.

Wel wat wiebelig

“We moeten inspelen op eigen kracht van onze inwoners”, vertelt Lies. “Een goed netwerk is ook belangrijk, denk bijvoorbeeld aan kinderen, buren of vrienden. Tegelijkertijd stimuleert de overheid ook dat we zelf werken, voor onszelf kunnen zorgen. We willen wel meehelpen om de zelfstandigheid van onze ouders in stand te houden, maar moeten ook zelf onze broek kunnen ophouden. Dat maakt de situatie naar mijn mening soms wel wat wiebelig.”

Reinder en Janny hebben goede buren. “Die hebben ook wel aangeboden om te helpen”, vertelt Reinder. “Maar het probleem is dat Janny zich daar niet lekker bij voelt. Het is heel vervelend voor haar dat ze bijvoorbeeld niet terug kan praten als er iemand iets vertelt of vraagt. We komen daarom ook steeds minder bij anderen over de vloer. Ergens koffie drinken of eten is een opgave omdat ze geen goede controle meer heeft. Ik snap heel goed dat ze dan liever thuis is, maar het beperkt je wereldje wel.”

Bureaucratie

Zowel Reinder als Lies zijn het erover eens dat bureaucratie soepele zorg in de weg staat. “Overal moet een bewijs van zijn, overal moet een papier van zijn. Als meerdere instanties zijn ingeschakeld voor een gezin, lopen die vaak nog langs elkaar heen. Instantie A wil dan een document zien, terwijl instantie B al een meters hoog dossier heeft. Het zou zo moeten zijn dat er een iemand de supervisie heeft, waar alle instanties met hun verzoeken om bewijs terecht kunnen.” Als voorbeeld vertelt Reinder over medicijngebruik. “Janny is overgeschakeld op nieuwe medicijnen. Van de oude hebben we nog heel wat over. Ze zijn niet over de datum, ze zitten per stuk goed ingepakt, iemand anders heeft ze misschien hard nodig. Maar de apotheek wil ze niet terugnemen. Als je daar even goed over nadenkt; wat een enorme verspilling van medicijnen. Wat wordt er op jaarbasis niet weggegooid? Op die manier is het ook geen wonder dat de zorg steeds duurder wordt.”

Duurzaam

“Vroeger gebeurde dat ook met scootmobielen, rolstoelen en douchestoelen,” haakt Lies aan. “Dat doen we nu anders. Die nemen we in als ze niet meer gebruikt worden en leveren we na een grondige schoonmaakbeurt weer af bij iemand die er goed gebruik van kan maken. Dat scheelt niet alleen in hoge kosten, het is ook nog eens duurzaam.”

Huisbezoeken zijn heel belangrijk vindt Lies. “Bij mensen thuis zie je hoe de situatie is. Daar krijg je met alleen telefonisch contact echt niets van mee.” “Klopt helemaal”, aldus Reinder. Nu moeten soms drie mensen van drie verschillende instanties vaststellen dat we toch echt wel hulp nodig hebben. Ik zou zeggen: kom gewoon even langs. De koffie staat klaar en je ziet in een oogopslag dat we het hier niet hebben over een gebroken been.”

Staar

“De lichamelijke zorg wordt steeds zwaarder”, legt Reinder (78) uit. “Ook omdat ik zelf natuurlijk een jaartje ouder wordt. Ik moet straks zelf aan staar worden geopereerd, dat brengt ook weer zorgen met zich mee. Ik mag dan vijf weken niet tillen, dus hoe dat dan weer moet? En onafgebroken slapen is er ook niet meer bij. Als mijn vrouw ’s nachts naar de badkamer moet, moet ik haar helpen. Je slaapt daarom heel licht om elk geluidje op te vangen.”

Lies ziet ook dat het voor Reinder steeds zwaarder wordt. “Ik druk hem altijd op het hart: let niet alleen goed op uw vrouw, maar ook op u zelf. Geef op tijd aan als iets echt niet meer gaat, want als u er ook bij instort heeft niemand daar iets aan.”

PPA maakt alles stuk

“Ach, weet je”, reageert Reinder. De lichamelijke zorg is zwaar, dat geef ik direct toe. Maar de meeste last hebben Janny en ik er toch van dat we niet meer met elkaar kunnen praten. Nooit meer een goed gesprek kunnen voeren. Dat is het aller-,aller-zwaarst. PPA maakt alles stuk.”

Zo is het afgesproken, zo zal het ook gebeuren

Twee keer per week komt er begeleiding voor Janny. Reinder heeft dan twee uurtjes voor zichzelf. “Ik was altijd heel actief in allerlei vrijwilligerswerk in Geesbrug. Met heel veel plezier. Dat staat nu jammer genoeg ook op een  lager pitje. Maar zolang het kan, blijven Janny en ik samen in ons huis wonen. Dat hebben we zo afgesproken en zo zal het ook gebeuren!”